Postawy i przestrzeń między płciami

18 maja 2010, autor: pinkmause

Naturalny dystans psychiczny między kobietą a mężczyzną, poprzedzający spotkanie między nimi określane jest w literaturze jako przestrzeń. We wspomnianej przestrzeni istnieje pewna akcja, komunikacja między światami obu płci, wyrażająca postawy wobec siebie, oczekiwania i nastawienia. Obie strony nadają określone sygnały słowne i niesłowne, będące wypadkową ich uwarunkowań, sytuacji, umiejętności odczytywania tych sygnałów. Sygnały mają określone znaczenie, są informacjami o własnej osobie, zmierzają do określonej, oczekiwanej reakcji u drugiej osoby. Tego typu komunikacja może być autentyczna i prawdziwa, ale może też być konwencjonalna, lub nawet pozorowana, kryjąca prawdziwe intencje i potrzeby. Możemy też być odbierani nieprawdziwie i krzywdząco, ale należy nieraz wyciągać wnioski, bowiem nieliczenie się ze zdaniem drugiej osoby może prowadzić do wzajemnego niezrozumienia. Innym elementem komunikacji między światem męskiego i kobiecego Ja jest trafność odczytywania sygnałów, mogą mieć one bowiem inne znaczenie dla danej osoby. Podobnie odmienne może być wyrażenie pożądania, potrzeby seksualnej. Dla jednej osoby oznacza ono wyraz uczucia dla partnera, bliskości, dla drugiej osoby natomiast jest to potrzeba rozładowania napięcia seksualnego, a partner jest narzędziem do samozaspokojenia. Przykłady można mnożyć, ale problem jest ważny, gdyż w wielu związkach nawet po wielu latach bycia razem istnieje trudność w odczytywaniu wzajemnych sygnałów i na tym tle powstaje wiele konfliktów. Istnieje też zjawisko selekcji informacji, czyli odczytywania ich „po własnej myśli”. Można również sygnały zniekształcać i przypisywać im zupełnie inne znaczenie. Jak więc wynika z tych rozważań komunikacja między dwiema osobami jest procesem złożonym i dobra komunikacja, tzn. czytelna, odbierana trafnie, autentyczna, jest ważnym elementem właściwego rozwoju więzi. Poza zjawiskiem komunikacji w przestrzeni między kobietą, a mężczyzną istnieje jeszcze inne, równie ważne zjawisko, a mianowicie ujawniana postawa wobec drugiej płci, określony przebieg akcji zmierzającej do spotkania lub uniemożliwiającej to spotkanie.

1) Scena. Z tym typem postawy stykamy się wówczas, gdy wobec drugiej płci przyjmuje się rolę, zakłada odpowiednią maskę: dramatyczną, romantyczną, tajemniczości, melodramatu itp. W ten sposób ukrywa się prawdziwą postawę wobec płci odmiennej, a stwarza pozorną, w celu zyskania określonego efektu. W czasach tzw. moralności mieszczańskiej powszechna była między kobietą a mężczyzną scena pełna konwenansów, gier, taktyk. Bez względu na przyczyny scena zawsze jest czymś nieautentycznym, a efekt gry zależy m. in. od talentu aktora i dlatego jeden odnosi sukces, a drugi się ośmiesza. Zjawisko sceny jest dość typowe w okresie przedmałżeńskim u osób usiłujących „złapać” drugą osobę lub u osób nawiązujących romans, ale napotykających przeszkody. Praktyka życiowa dowodzi, iż z reguły lepszymi aktorami są kobiety. 2) Lęk. Między własnym Ja a światem drugiej płci może istnieć pole lęku, poczucie zagrożenia. Wówczas powstaje bariera utrudniająca dostęp do własnego Ja, a każdy sygnał od drugiej płci jest odbierany jako zagrożenie, ocena własnej osoby. Lęk może również dotyczyć niepewności, co do odbioru własnej osoby u drugiej. U niektórych lęk ma charakter pierwotny, tzn. uniemożliwiający nawiązywanie kontaktów z drugą płcią – istnieje jakby nieprzekraczalna bariera dla takiego spotkania. Bez względu na to, czy lęk jest wynikiem kompleksów, nerwicy, rozpieszczenia w domu, zahamowań – wymaga przełamania. 3) Sąd. Jest to postawa, w której wobec przedstawicieli drugiej płci występuje się w roli oskarżyciela i sędziego, brakuje natomiast obrońcy. Przykłady tego mamy liczne, a najczęściej są one wynikiem doznanych przykrości, rozczarowań. Łatwo w takiej sytuacji podciągnąć cały świat drugiej płci do jednego mianownika, np. „wszyscy mężczyźni to łajdacy” itp. U innych natomiast trybuna oskarżycielska zmienia się w kunsztowną retorykę pełną erudycji i sypią się cytaty z dzieł sfrustrowanych filozofów, literatów potwierdzających niższość drugiej płci. Ponieważ takich było więcej wśród mężczyzn, więc tego rodzaju erudycja częściej jest spotykana w świecie męskim. Kobiety natomiast na ogół posługują się w tym oskarżycielskim dowodzeniu tzw. przykładami z życia, czyli przeżyciami własnymi, matki, sąsiadki, koleżanki. Tego rodzaju sąd, bez względu na przyczyny, stwarza jednak barierę między płciami, barierę obcości, nierównej inności, utrudnia zatem prawdziwe, pełne spotkanie. 4) Zabawa. Postawa ludyczna jest kolejnym przykładem przestrzeni między płciami. Odbywa się w niej karnawał, a spotkanie jest wyrazem potrzeby rozrywki, przyjemności. W świecie drugiej płci interesujące jest to, co służy zabawie i co ją umożliwia. Jeżeli, zabawa radosna w łóżku we dwoje jest jedną z form wielorakiej więzi między partnerami, to należy do ars amandi, jeżeli natomiast jest podstawową orientacją życiową, to sprowadza drugą osobę do świata uciechy, przyjemności, stwarzając blokadę do nawiązania bogatszego spotkania. 5) Laboratorium. Są osoby o silnych tendencjach do unaukowienia świata płci, seksu i miłości. Dla nich spotkanie z drugą płcią ma głównie charakter poznawczy, sprawdzający słuszność poznanych teorii. W innym przypadku nawet współżycie seksualne może stać się „naukowym” laboratorium, w którym stosuje się „naukowe” techniki współżycia. 6) Partnerstwo. Świat drugiej płci może być traktowany jak równy własnemu co do wartości i godności. Fakt inności psychoseksualnej jest źródłem fascynacji. Porozumienie jest autentyczne, prawdziwe, spontaniczne. Osoba drugiej płci najpierw jest traktowana jako człowiek, osobowość, a dopiero później jako druga płeć. Tego rodzaju postawa umożliwia otwartość, szczerość, przestają istnieć uprzedzenia i stereotypy. Zostają stworzone warunki do rozwoju miłości. Dzięki niej wychodzi się z kryjówki własnego Ja i tworzy nowy, wspólny świat. Inaczej mówiąc jest to postawa twórcza, rozwijająca.

Wymienione typy przestrzeni między kobietą a mężczyzną nie wyczerpują wszystkich możliwości, nie wspomniano tu jeszcze bowiem o typie przestrzeni neurotycznej, psychopatycznej, dewiacyjnej itp. Nie wszystko jeszcze wiemy o tym, co się dzieje w tej przestrzeni, np. o bioprądach, intuicji, postrzeganiu pozazmysłowym itp. Nie dość jeszcze znamy prawa rządzące tą przestrzenią, istniejące w niej sprzeczności, zmienności, prawa przyciągania i odpychania. Jakkolwiek wiele zjawisk przestrzeni między światem męskim a kobiecym ocienia tajemnica, jest ona jednak rzeczywistością, którą można tworzyć. Określona jest głównie osobowością partnerów, ich postawą do ludzi, życia, miłości. O typie przestrzeni decyduje prawdziwe Ja partnerów, postawa wobec ludzi, a wymienione kierunki starają się przybliżyć nam te najsubtelniejsze prawidłowości, jakimi są spotkania między ludźmi.

« Pielęgnacja intymna z nowościami Flos-Lek

Jak ograniczyć jedzenie i chudnąć? »

Kliknij tutaj, aby anulować odpowiadanie.

pozostałe »

Praktyka życiowa dowodzi, iż z reguły lepszymi aktorami są kobiety...

kolekcję żeli do higieny intymnej z prebiotykiem biolin również dla kobiet w ciąży i po porodzie

Do wygrania 3 zabawne masażery MINI MAX!

Można je serwować o każdej porze dnia i na różne sposoby

Nowość od Casa Rinaldi Waga: 0,25 kg


więcej»

Cena: 17,27 zł

Wysokiej jakości metalowa forma z powłoką nieprzywieralną do pieczenia we wszystkich piekarnikach, także z termoobiegiem.


więcej»

Cena: 38,49 zł

---

---